Drie generaties, één gedeelde passie: het gondelvirus zit in de familie

Bij sommige families wordt een hobby van generatie op generatie doorgegeven. Bij de familie Rook is dat geen hobby meer, maar een manier van leven. De Gondelvaart zit in het DNA van zoon chris, kleinzoon Thijs en opa klaas. Drie generaties gondelbouwers, drie verschillende verhalen, maar één gezamenlijke passie.

Voor Klaas begon het allemaal al voordat hij op de Belt woonde. Als tiener kwam hij vanuit Sint Jansklooster naar Belt-Schutsloot om de Gondelvaart te bekijken en daarna met vrienden naar de feesttent te gaan. Wagenbouwen kende hij al, maar pas toen hij op de Belt kwam wonen, werd hij gevraagd om mee te bouwen aan een gondel. In 1986 was het zover. Met De Bomenbuurt bouwde hij zijn eerste gondel: Romeo en Julia. Het bleek het begin van een jarenlange liefde voor de Gondelvaart.

Zoon Chris groeide letterlijk op tussen de gondels. "De zomers op de Belt waren altijd in de ban van de Gondelvaart," vertelt hij. Als kind hielp hij mee zodra de bloemen arriveerden en was het vanzelfsprekend dat de hele gondelweek in het teken stond van bouwen. In 1999 deed hij met zijn keetgroep voor het eerst zelf mee. De naam van hun eerste gondel? Verslaving. Achteraf gezien misschien wel een toepasselijke titel, want sindsdien heeft de Gondelvaart hem nooit meer losgelaten.

Voor Thijs was er eigenlijk nooit een moment waarop het begon. "Het gondelvirus is me met de paplepel ingegoten." Als peuter liep hij al rond bij de bouw van Goed Zat en keek hij ademloos toe hoe ideeën uitgroeiden tot indrukwekkende creaties. Samen met zijn vriendengroep droomde hij ervan om ooit zelf een gondel te bouwen. Die droom werd werkelijkheid in 2023, toen de Struukeduukers met Pitstop! hun eerste eigen gondel presenteerden.

Hoewel iedere generatie zijn eigen begin kent, delen ze allemaal dezelfde liefde voor het evenement. Voor Thijs is het bijzonder dat vrijwel het hele dorp op zijn eigen manier meedoet. "Ik ben er trots op dat we als klein dorp zo'n groot evenement neer kunnen zetten." Chris geniet vooral van de gezelligheid tijdens de bouwperiode, het ouwehoeren met de kameraden, de nieuwsgierigheid naar de andere groepen en de saamhorigheid die in het dorp voelbaar is. Klaas kijkt juist uit naar de gezonde rivaliteit. "Elkaar lekker de gek aan steken en fanatiek proberen de andere gondelgroepen te verslaan."

Ook de liefde voor het bouwen wordt doorgegeven. Chris leerde al jong dat je alles uit een onderwerp moet halen en pas tevreden bent als ook de kleinste details kloppen. Thijs heeft van huis uit geleerd dat tegenslagen erbij horen. Als iets niet lukt, zoek je samen naar een oplossing en geef je niet op. En opa Klaas? Die vat zijn levensles met een knipoog samen: "Winnen is belangrijker dan meedoen!"

In de familie Rook begint de Gondelvaart eigenlijk nooit echt en stopt hij ook nooit helemaal. Nauwelijks is de prijsuitreiking achter de rug of de eerste schetsen voor het volgende jaar worden alweer gemaakt. Vanaf mei wordt er gebouwd, eerst een paar avonden per week en richting augustus bijna elke dag. De gesprekken aan de keukentafel gaan nog maar over één onderwerp: de Gondelvaart. Wie ligt op schema? Welke ideeën zijn er gespot? Hoe ver zijn de andere groepen?

De vrijdag van de Gondelvaart blijft ieder jaar een dag vol spanning. Het moment waarop de gondel voor het eerst uit de tent vaart, blijft magisch. Dan zie je eindelijk hoe maanden van hard werken er in het daglicht uitzien. Ondertussen probeert de familie iedereen op tijd in de schmink en kostuums te krijgen, wordt er tussendoor nog snel gegeten en wordt regelmatig even door het raam gekeken hoe lang de file op de Belterweg inmiddels is.

Tradities zijn er meer dan genoeg. Opa Klaas loopt steevast even binnen bij Thijs om de vorderingen te bekijken. Op woensdagavond bewondert hij het eindresultaat bij Goed Zat. Chris neemt regelmatig een kijkje bij de Struukeduukers en Thijs maakt op zijn beurt graag een rondje langs de andere bouwlocaties. Na de Gondelvaart is er een traditie die niemand wil missen: de zaterdagbrunch bij opa en oma. Daar wordt de avond ervoor uitgebreid nabesproken. Wie maakte indruk? Wie verraste? En natuurlijk de belangrijkste vraag: wie ging er met de prijzen naar huis?

Tijdens dit interview ontdekten de drie generaties zelfs iets opmerkelijks. Ze hebben de Gondelvaart nog nooit met z'n drieën langs de kant bekeken. Er staat altijd wel iemand, en vaak zelfs alle drie, op een gondel.

Hun mooiste gezamenlijke herinnering? Dat moment waarop Goed Zat de eerste prijs won en De Herintreders tweede werd, staat nog altijd in het geheugen gegrift. Maar misschien nog wel mooier was de eerste overwinning van de Struukeduukers. "Om je zoon of kleinzoon zo te zien glunderen, dat is ontzettend mooi. Dat maakt je trots. Dat gevoel kun je alleen delen met mensen die het gondelvirus net zo beleven als jij."

En misschien is dat wel precies wat de Gondelvaart zo bijzonder maakt. Het draait niet alleen om winnen, bouwen of bloemen. Het draait om herinneringen maken, samen werken, tradities doorgeven en een passie die generaties lang blijft bestaan.